Boekbespreking van 'Omdat ik je zie' geschreven door Eva Posthuma de Boer

Over de auteur
Dit is de zevende roman van Eva Posthuma de Boer.
Eva is de dochter van fotograaf Eddy Posthuma de Boer en Henriette Klautz. Ze had een intense band met haar vader. Tot op hoge leeftijd zocht hij, bijna blind, foto ’s bij de columns die ze schreef. Ze schaamt zich bijna dat ze nog steeds om hem rouwt, hij was immers in de 90. Ze verloor veel mensen in korte tijd en schrijft nu een soort trilogie over rouw.

Rouw kent vele gedaantes constateert ze. Het eerste deel : De hand van Mustang Sally ben ik gaan lezen. Op zoek naar gegevens heb ik een podcast met Wim Brandts beluisterd uit 2013. Ik wilde haar leren kennen. Ze is theaterproducent geweest ,schreef kookboeken en een kinderboek en veel romans. Ze is gehuwd met Frank Lammers. Ik zocht haar boeken bij literatuur in de bibliotheek maar die staan daar niet zeiden ze. Ze staan bij de romans. Bij Jinek werd haar boek besproken :Paul de Leeuw noemde het een rauw en geestig boek. Het boek onderzoekt de impact die rouw heeft voor een kind en hoe dit later kan doorwerken in een leven. 
Op de dag van de presentatie van dit boek overleed hun kat met wie ze al jaren een innige relatie had.

Over het boek 
De hoofdpersoon, Lou Rijziger, ervaart op allerlei manieren verlies.
Haar vader overlijdt met wie ze samenwerkte bij de krant. Ook mag zij, vanwege onenigheid, geen columns meer schrijven en zij moet nu in het archief werken aan necrologieen. Hun zoon Staas is net op kamers gegaan ,waardoor ze het lege nest syndroom ervaart. Haar man heeft zonder veel overleg een baan in Brussel aangenomen.

Zij is 49 en heeft het idee opgevat dat er altijd belangrijke beslissingen genomen moeten worden als de 9 in haar jaar zitten. Als ze werkt in het archief komt ze aantekeningen van haar vader tegen die vragen oproepen. Hij zou iets willen gaan uitzoeken rond de oud -minister Ward van Breda. Lou gaat stiekem het huis binnen waar haar vader met haar stiefmoeder woonde.  Op z’n werkkamer ziet ze een ticket liggen naar Spanje waar Ward woont. Ze besluit in haar vaders plaats de reis te gaan maken. Ze neemt de kat Broer mee en het zakje met wat as van haar overleden vader en een gefingeerd meisje Emmy.

Inger Dupre- haar psycholoog- heeft haar aangeraden het kind in zichzelf op te roepen om de dood van haar jong gestorven moeder te gaan verwerken. Als ze terug kan keren tot het stadium van het meisje kan ze het allemaal gaan verwerken, is het idee.  Ze heeft na het overlijden van haar moeder een paar maanden niet gesproken.
Toen Staas werd geboren ervaarde ze voor het eerst bewust het heftige gemis van haar moeder en is zij in contact gekomen met de psycholoog. Emmy vraagt haar steeds : Waarom dit en waarom dat. Als antwoord (ook de verklaring van de titel wellicht ) zegt Lou : omdat ik het antwoord niet goed weet, je bent mee, nou ja, “Omdat ik je zie..”
Tijdens de lange autorit vertelt ze Emmy openhartig over haar jeugd, haar twijfels en verdriet. Emmy is nodig om ergens te komen waar ze maar steeds niet bij kon komen, om haar te helpen herinneren wat er is gebeurd.

Ze reist via een eiland, waar ze in haar jeugd vakanties doorbracht, naar Spanje. Ze komt bij Ward aan en die zegt dat hij weet van haar bestaan en dat ze op haar moeder lijkt. Dit raakt haar enorm.
Na allerlei verwikkelingen raakt ze goed bevriend met Lucia, de vrouw van de herberg waar ze
slaapt, en daar laat ze zich voor het eerst Emmylou noemen. Ze denkt dat haar moeder haar Emmy noemde en haar vader noemde haar Lou. Ze heeft een goed contact met Ward en hij vertelt haar zijn levensgeschiedenis. Hij is geboren uit een liefdevolle relatie, maar zijn vader heeft drie mensen in de oorlog verraden om talloze onderduikers te kunnen redden en hij was zeer gedreven door het feit dat zij een kind verwachtten.  Z’n vader ging daarna gebukt onder schuld gevoel en werd er ook op aangekeken. Ward heeft ook schuldgevoel; “Immers als ik niet geboren was had mijn vader zich niet
genoodzaakt gezien dit te gaan doen.” De moeder van Ward heeft hem aangeraden haar naam aan te nemen toen hij 18 jaar oud werd. Dat heeft hij gedaan. Hij leeft met dit grote geheim.

Samen bedenken ze dat hij al doodverklaard wil worden en daar werkt zij aan mee. Haar stiefmoeder laat op een gegeven moment weten dat ze de as van haar moeder heeft aangetroffen, hetgeen Lou zeer raakt. Zo kan Lou haar ouders samen een graf geven. Als de verwerking is geschied kan ze doorgaan met haar leven en is Emmy niet meer nodig. Ze verzoent zich met Cas, haar man, en samen halen ze de kat Broer op uit Spanje , nadat Ward is overleden.

Beoordeling
7 - Een vlot geschreven roman over een vrouw die op reis gaat en onverwerkte rouw met zich meeneemt (en verwerkt).
7 - Wel een mooi boek, maar ik werd er niet door gegrepen (boek bestaande uit losse onderdelen). Rouwthema wordt niet zo goed uitgewerkt m.i. Te veel verschillende thema's. 
6 - Het duurde voor mij vrij lang voordat ik er achter kwam dat Emmy geen echt kind was. Het contact met Ward van Breda wordt erg mooi beschreven. 
6 - Verwarrend de rol van Emmy - gefingeerd persoon. Het boek boeide me moeilijk. Viel me tegen.
7,5 - Ik moest er in komen in het boek. Het werd later boeiender met name de relatie met de oude man. Het had meer uitgediept kunnen worden.
6 - Voor mij een chaotisch boek. Zeker in het begin, waarbij te veel onderwerpen door elkaar lopen. Later in Frankrijk bij Ward van Breda vond ik het boeiend worden. Greep de inhoud mij aan.